Przejdź do treści
ten lekarz Dąbrowa Górnicza

Dzielnice – Dąbrowa Górnicza

Dzielnice Dąbrowy Górniczej – Pałac Kultury Zagłębia przy placu Wolności
Fot. Andrzej Otrębski, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons (zmniejszone)

Dzielnice Dąbrowy Górniczej to osiemnaście części miasta, które łączy niewiele poza wspólnym ratuszem. Na zachodzie leżą zwarte, gęsto zabudowane Śródmieście, Reden i Mydlice, w środku – trzy Gołonogi z blokami z czasów budowy huty, a na północy i wschodzie dawne wsie, z których część ma do centrum kilkanaście, a Błędów ponad dwadzieścia kilometrów drogi. Poniżej znajdziesz krótki opis każdej z nich i odnośnik do osobnej strony, na której opisujemy historię, zabudowę oraz przychodnie, gabinety, sklepy medyczne i noclegi z naszej bazy.

Miasto sklejane przez sześćdziesiąt lat

Dąbrowa dostała prawa miejskie w 1916 roku i od początku była zlepkiem osad górniczych: Starej Dąbrowy, Redenu, Huty Bankowej, Mydlic i kilku kolonii. W 1923 roku doszły m.in. Zielona i Korzeniec. Prawdziwy wzrost przyszedł jednak po wojnie. W 1960 roku do miasta włączono Gołonóg razem z Tworzeniem, w 1975 roku Strzemieszyce, a 1 lutego 1977 roku – w związku z budową Huty Katowice – większość Ząbkowic razem z wsiami, które dwa lata wcześniej trafiły w ich granice (Antoniów, Ujejsce, Łosień, Tucznawa), a także Łękę, Błędów i Okradzionów. Ostatni większy nabytek to Trzebiesławice, odłączone od gminy Siewierz w 1993 roku. Stąd tak duże różnice między dzielnicami Dąbrowy: jedne są miastem od ponad stu lat, inne – od kilkudziesięciu.

Efekt widać na mapie. Miasto zajmuje prawie 189 km², z czego duża część to lasy, zbiorniki Pogorii, tereny huty i pola. Osiemnaście jednostek, o których piszemy, to podział administracyjny; mieszkańcy posługują się często starszymi nazwami osiedli i przysiółków, takimi jak Manhattan, Kasprzak, Łęknice, Tworzeń, Kuźniczka Nowa czy Marianki. W rejestrach TERYT miasto ma ponad pięćdziesiąt nazwanych części, więc ta sama ulica bywa w różnych źródłach przypisana do różnych miejsc.

Dzielnice Dąbrowy Górniczej – panorama miasta
Fot. Aragorn25x, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons (zmniejszone)

Centrum i jego sąsiedzi

Śródmieście to plac Wolności z Pałacem Kultury Zagłębia, bazylika Najświętszej Maryi Panny Anielskiej, urzędy i główne ulice handlowe: 3 Maja, Kościuszki, Sobieskiego. Tu stoją dwa hotele, a gabinetów i sklepów medycznych jest więcej niż w większości pozostałych dzielnic razem wziętych.

Reden przylega do centrum od północnego wschodu. Nazwę wziął od kopalni otwartej w 1796 roku i nazwanej na cześć pruskiego ministra Fryderyka von Redena; kopalnię zamknięto po podziemnym pożarze w 1935 roku. Dziś to dzielnica mieszkaniowa z Parkiem Hallera, aquaparkiem Nemo, targowiskiem i największą w naszej bazie liczbą przychodni, gabinetów stomatologicznych i sklepów. Przy ul. Krasińskiego działa oddział psychiatryczny Zagłębiowskiego Centrum Onkologii.

Mydlice leżą na zachód od centrum, w stronę Będzina. To przede wszystkim duże osiedle bloków z lat 80. i adres głównego szpitala miasta przy ul. Szpitalnej, z izbą przyjęć, oddziałami i szpitalnym oddziałem ratunkowym.

Trzy Gołonogi

Dawna wieś biskupów krakowskich, przyłączona w 1960 roku, rozrosła się wraz z Hutą Katowice w największe skupisko mieszkańców w mieście. Dla porządku podzielono ją na trzy dzielnice.

  • Gołonóg Północny obejmuje stary Gołonóg z sanktuarium św. Antoniego na Wzgórzu Gołonoskim, osiedla Cieszkowskiego, Tysiąclecia i Wybickiego oraz okolice przystanku kolejowego.
  • Gołonóg Południowy to bloki przy ul. Kasprzaka i al. Piłsudskiego, Podlesie i skraj lasów ciągnących się ku Strzemieszycom.
  • Gołonóg Wschodni sięga od Tworzenia i terenów przy hucie po okolice Pogorii, a przy al. Piłsudskiego 92 skupia kilka poradni specjalistycznych w jednym budynku.

Ząbkowice i Zielona-Pogoria

Ząbkowice były samodzielnym miastem od 1962 do 1977 roku. Wyrosły przy węźle kolejowym – pierwszy pociąg przyjechał tu w 1847 roku – oraz przy hutach szkła i zakładach tworzyw sztucznych. Mają własne przychodnie, sklep medyczny i nocleg przy ul. Armii Krajowej.

Zielona-Pogoria łączy dawną kolonię Zielona, przyłączoną do miasta w 1923 roku, z rejonem zbiorników Pogoria i Mariankami. Sporo miejsca zajmują tu park, woda i las, ale są też bloki przy ul. Topolowej, gdzie działają przychodnia i dwa sklepy z refundowanymi wyrobami medycznymi.

Dzielnice Dąbrowy Górniczej – brzeg zbiornika Pogoria IV
Fot. Rafal Z, CC BY 3.0, Wikimedia Commons (zmniejszone)

Strzemieszyce na południu

Strzemieszyce Wielkie leżą przy drodze krajowej nr 94, ok. 7,5 km od centrum. Przed wojną była to duża robotnicza wieś, a w latach 1954–1975 osobne miasto. Kolej i zakłady przemysłowe zostawiły tu robotniczą zabudowę, a dziś w dzielnicy działają dwie przychodnie i dwa hotele: Standard przy ul. Magazynowej i Zajazd Kwadrat. Strzemieszyce Małe, od których wzięła się nazwa „Wielkie”, są mniejszym, spokojniejszym sąsiadem, połączonym z nimi administracyjnie już w 1973 roku.

Północne wsie

Antoniów leży między drogą ekspresową S1 a zbiornikiem Kuźnica Warężyńska, nazywanym Pogorią IV. Domy z ogrodami, pola i nowe ulice z domami jednorodzinnymi – a po drugiej stronie trasy osiedle Młodych Hutników.

Ujejsce ma ok. 2 tysięcy mieszkańców i Bukową Górę (366 m n.p.m.) we wschodniej części; przez zachodnią płynie Trzebyczka. Trzebiesławice, najdalej na północ, to wieś rolnicza między Ujejscem a Siewierzem, w granicach miasta dopiero od 1993 roku.

Tucznawa-Bugaj-Sikorka rozciąga się wzdłuż drogi na Zawiercie. Tucznawę wymieniono w dokumentach już w 1298 roku, a Sikorka ma przystanek na linii kolejowej otwartej w 1848 roku.

Dzielnice Dąbrowy Górniczej – głazy na Bukowej Górze
Fot. Olo81, CC0, Wikimedia Commons (zmniejszone)

Wschodnie wsie dawnego klucza sławkowskiego

Cztery dzielnice na wschodzie przez stulecia należały do biskupów krakowskich i łączyło je górnictwo rud oraz hutnictwo żelaza. Łosień leży na wzgórzach powyżej 390 m n.p.m.; w 2006 roku znaleziono tu skarb średniowiecznych denarów i srebra. Łęka słynęła z kamieniołomu i figury Matki Boskiej Łęckiej. W Okradzionowie w XIX wieku działały wielkie piece, a dawny młyn pracuje dziś jako mała elektrownia wodna. Błędów nad Białą Przemszą graniczy z lasami przechodzącymi w Pustynię Błędowską.

Gdzie są przychodnie, a gdzie ich brak

Rozkład opieki zdrowotnej w dzielnicach Dąbrowy odpowiada gęstości zabudowy. Najwięcej przychodni, gabinetów i sklepów w naszym spisie mają Reden, Śródmieście i Mydlice, potem trzy Gołonogi i Ząbkowice. W Zielonej-Pogorii jedna przychodnia i jedno centrum medyczne, w Łośniu gabinet lekarza rodzinnego i przychodnia weterynaryjna. W Antoniowie, Ujejscu, Trzebiesławicach, Łęce, Okradzionowie i Błędowie nie znaleźliśmy w rejestrach ani w OpenStreetMap żadnego gabinetu – mieszkańcy tych sześciu dzielnic jeżdżą do lekarza do Ząbkowic, Łośnia, centrum albo do sąsiednich gmin. Na stronie każdej z nich podpowiadamy, gdzie jest najbliżej.

Szpital ogólny jest jeden: Zagłębiowskie Centrum Onkologii przy ul. Szpitalnej w Mydlicach, z SOR-em. Z Gołonogu to kilka kilometrów, z Błędowa czy Trzebiesławic – kilkanaście i więcej. Pełną listę adresów znajdziesz w spisie przychodni i gabinetów, a połączenia między dzielnicami opisujemy na stronie o dojeździe po mieście.

Jak czytać strony poszczególnych części miasta

Każdą z nich opisujemy według tego samego porządku: położenie i charakter, krótko historia, a na końcu to, co z naszej bazy ma adres w jej granicach, oraz najbliższy szpital. Przypisanie wpisu do dzielnicy wynika ze współrzędnych z OpenStreetMap, a granice w tym źródle nie zawsze zgadzają się z tym, jak mówią mieszkańcy – blok przy granicy Gołonogu Północnego i Południowego może trafić „na drugą stronę”. Dlatego przy każdym wpisie podajemy pełny adres i odległość. W nagłym stanie zdrowia nie szukaj lekarza po dzielnicach: dzwoń pod 112.